دوره رایگان اختیار معامله

آموزش رایگان اختیار معامله

اختیار معامله یا گزینه (Option) به عنوان یکی از ابزارهای مالی، به طرفین قرارداد اجازه می‌دهد تا در آینده‌ای مشخص، اما با شرایط مشخص، یک دارایی را خرید یا فروش کنند. این قرارداد به طرف خریدار (صاحب اختیار) حق و اختیار می‌دهد که دارایی را خرید یا فروش کند، اما به او اجبار نمی‌کند. به عبارت دیگر، صاحب اختیار تصمیم می‌گیرد که آیا از اختیار خرید یا فروش استفاده کند یا خیر.

دو نوع اصلی اختیار معامله وجود دارد: اختیار خرید (Call Option) و اختیار فروش (Put Option). اختیار خرید به صاحب اختیار اجازه می‌دهد در آینده دارایی مورد نظر را با یک قیمت تعیین شده (قیمت مماری) خریداری کند، در حالی که اختیار فروش به صاحب اختیار اجازه می‌دهد در آینده دارایی را با یک قیمت تعیین شده فروش کند.

جلسات دوره

ویدیو جلسه اول رایگان

ویدیو جلسه دوم رایگان

ویدیو جلسه سوم رایگان

مزایای قرار داد اختیار معامله

مزایای قرار داد اختیار معامله

  1.  اهرم مالی: یکی از مزیت‌های اصلی قراردادهای اختیار معامله، اهرم مالی است. با خرید یک قرارداد اختیار معامله، سرمایه‌گذار می‌تواند با مقدار نقدینگی کمتری موقعیتی بزرگتر در بازار سرمایه ایجاد کند. به عبارت دیگر، برخلاف خرید سهام مستقیم که نیاز به خرید کامل سهام دارد، خرید قرارداد اختیار معامله با هزینه کمتری صورت می‌گیرد و در صورت رشد قیمت سهم، سود بیشتری نسبت به مبلغ پرداختی به دست می‌آورد.

 

  1. کاهش ریسک: قراردادهای اختیار معامله امکان کاهش ریسک سرمایه‌گذاری را فراهم می‌کنند. با خرید یک قرارداد اختیار معامله، سرمایه‌گذار می‌تواند حق خرید یا فروش یک دارایی را در آینده با قیمت تعیین شده خریداری کند. این به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد تا ریسک خود را در مقابل نوسانات نامطلوب قیمت پوشش دهد. در صورتی که قیمت دارایی پایه کاهش یابد، سرمایه‌گذار تنها مبلغ پرداختی برای خرید قرارداد را از دست می‌دهد و محدود به این هزینه می‌شود.

 

  1. کسب درآمد: سرمایه‌گذاران می‌توانند با فروش قراردادهای اختیار معامله، درآمد خود را از سهام به موارد دیگری نیز گسترش دهند. فروش قرارداد اختیار معامله سهام، به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد تا درآمدی را کسب کند بدون اینکه مجبور باشد سهام را به صورت کامل بفروشد. این روش یکی از راهبردهای ساده‌تر برای معامله‌گران است و امکان کسب سود به عنوان نتیجه فروش قرارداد اختیار معامله را فراهم می‌کند.

 

  1. کسب سود از نوسان قیمت سهم: با استفاده از قراردادهای اختیار معامله، سرمایه‌گذاران می‌توانند از نوسانات قیمت سهام بهره‌برداری کنند. با خرید یک قرارداد خرید (Call Option)، سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد که سهم را در آینده با یک قیمت تعیین شده خریداری کند. در صورت افزایش قیمت سهم، سرمایه‌گذار می‌تواند قرارداد را اجرا کند و سهم را با قیمت مناسب خریداری کند و سود بالقوه را به دست آورد. این به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد از رشد قیمت سهم بهره‌برداری کند، حتی اگر از خرید سهم به صورت مستقیم خودداری کند.

 

  1. تنوع سبد سرمایه‌گذاری: با استفاده از قراردادهای اختیار معامله، سرمایه‌گذاران می‌توانند تنوع بیشتری به سبد سرمایه‌گذاری خود بدهند. با خرید قراردادها بر روی سهام، شاخص‌های مالی، ارزها و سایر دارایی‌ها، سرمایه‌گذاران می‌توانند در بازارهای مختلف حضور داشته باشند و از فرصت‌های سرمایه‌گذاری مختلف بهره‌برداری کنند. این امر به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد تا ریسک سرمایه‌گذاری را تنوع بخشیده و پتانسیل سود بیشتری را ارائه دهد.

ارزش ذاتی

ارزش ذاتی قرارداد اختیار خرید معمولاً برابر با تفاوت بین قیمت پایانی دارایی پایه و قیمت اعمال قرارداد است. اگر این تفاوت مثبت باشد، به معنی وجود سود ذاتی در قرارداد است، در حالی که اگر این تفاوت منفی باشد، به معنی عدم وجود سود ذاتی و بالعکس، وجود زیان ذاتی است.

ارزش زمانی قرارداد اختیار خرید مرتبط با مقداری است که صاحب قرارداد برای داشتن حق اختیار خرید تا تاریخ انقضای قرارداد (زمان باقی‌مانده) باید پرداخت کند. این ارزش معمولاً به عنوان هزینه زمان در نظر گرفته می‌شود و ممکن است با گذشت زمان کاهش یا افزایش یابد. به طور کلی، ارزش زمانی قرارداد اختیار خرید با افزایش زمان باقی‌مانده کاهش می‌یابد و به صفر نزدیک می‌شود.

برای محاسبه ارزش ذاتی و ارزش زمانی قرارداد اختیار خرید، از معادله زیر استفاده می‌شود:

ارزش زمانی اختیار خرید = مبلغ اختیار خرید – ارزش ذاتی

معادله بالا نشان می‌دهد که ارزش زمانی برابر است با تفاوت بین مبلغ اختیار خرید و ارزش ذاتی قرارداد.

وجه تضمین

وجه تضمین

در قراردادهای اختیار معامله، وجه تضمین اولیه و وجه تضمین لازم نقش مهمی در تعهدات و محدودیت‌های معامله‌گران دارند. وجه تضمین اولیه نشان دهنده مبلغی است که فروشنده قرارداد باید در حساب قدرت خرید خود داشته باشد تا تعهدات خود را در زمان ثبت سفارش فروش انجام دهد. این مبلغ از طریق تابلو معاملاتی قابل مشاهده است.

وجه تضمین لازم مبلغ نهایی وجه تضمین است که در پایان جلسه معاملاتی توسط بورس محاسبه و اعلام می‌شود. معامله‌گر باید حداقل ۷۰ درصد از این مبلغ را در حساب قدرت خرید خود داشته باشد. در غیر این صورت، اخطاریه افزایش وجه تضمین دریافت می‌کند و باید موجودی حساب خود را شارژ کند.

ریسک های قرارداد اختیار معامله

در قراردادهای اختیار معامله، ریسک‌هایی وجود دارد که ممکن است بر روی فروشنده تأثیر بگذارد. دو ریسک اصلی عبارتند از:

  1. نقدشوندگی بازار: این ریسک به وجود می آید وقتی که حجم عرضه و تقاضای بازار برای نماد مربوطه کم باشد. در این صورت ممکن است فروشنده برای تعدیل موقعیت‌های خود به صورت سریع و با قیمت مناسب دچار مشکل شود.
  2. مارجین کال شدن: در قراردادهای اختیار معامله، فروشندگان متعهد به تحویل دارایی پایه در تاریخ سررسید هستند. برای تأمین این تعهد، فروشندگان باید مبلغی را به عنوان وجه تضمین نزد بورس کالا سپرده‌گذاری کنند. این وجه تضمین اولیه برابر با ۲۰ درصد ارزش قرارداد است و فروشنده باید همواره موجودی سپرده‌گذاری شده خود را به گونه‌ای نگه دارد که بیش از ۷۰ درصد وجه تضمین لازم باشد.

در صورتی که موجودی سپرده‌گذاری شده توسط فروشنده به کمتر از ۷۰ درصد وجه تضمین لازم برسد، بورس کالا به فروشنده اخطاریه کال مارجین می‌دهد و فروشنده موظف است ظرف ۲۴ ساعت از تاریخ دریافت اخطاریه، موجودی سپرده‌گذاری شده خود را به میزان مورد نیاز افزایش دهد. در صورت عدم افزایش موجودی سپرده‌گذاری شده به حد مورد نیاز، بورس کالا معامله‌های فروشنده را تا زمانی که موجودی سپرده‌گذاری شده به حد مورد نیاز افزایش پیدا نکند، مسدود می‌کند.

 

بنابراین، فروشندگان در قراردادهای اختیار معامله باید به نقدشوندگی بازار و مارجین کال شدن دقت کنند و موجودی سپرده‌گذاری خود را به طور مداوم نگهداری کنند تا به مشکلاتی در طول مدت قرارداد برخورد نکنند.

اگر موجودی سپرده‌گذاری شده فروشنده به کمتر از ۷۰ درصد وجه تضمین لازم برسد، بورس کالا اخطاریه کال مارجین را صادر می‌کند و فروشنده موظف است ظرف ۲۴ ساعت موجودی سپرده‌گذاری شده خود را افزایش دهد. در غیر این صورت، معاملات فروشنده تا زمان افزایش موجودی سپرده‌گذاری شده به میزان مورد نیاز مسدود خواهد شد.



انواع  قراردادهای اختیار معامله

در معاملات اختیار معامله، با توجه به نوع اختیار (خرید یا فروش) و موقعیت طرف معامله (خریدار یا فروشنده)، می‌توان چهار نوع موقعیت مختلف تشخیص داد:

  1. موقعیت خرید اختیار خرید (Long Call Option):

در این موقعیت، طرف خریدار (با پرداخت پریمیوم) اختیار خرید دارایی پایه را از فروشنده به دست می‌آورد. به عبارت دیگر، خریدار حق دارد در تاریخ سررسید به قیمت توافق شده (قیمت اعمال) دارایی را خریداری کند. اگر در زمان سررسید، قیمت دارایی پایه بیشتر از قیمت اعمال باشد، خریدار می‌تواند با استفاده از این اختیار، دارایی را با سود بفروشد. اما اگر قیمت دارایی پایه کمتر از قیمت اعمال باشد، خریدار می‌تواند از این اختیار صرفنظر کند و سود خود را به پایان برساند.

  1. موقعیت فروش اختیار خرید (Short Call Option):

در این موقعیت، طرف فروشنده (با دریافت پریمیوم) اختیار خرید دارایی پایه را به خریدار می‌دهد. به عبارت دیگر، فروشنده تعهد می‌کند که در صورت تمایل خریدار در تاریخ سررسید، دارایی را با قیمت اعمال به خریدار بفروشد. در این حالت، فروشنده متعهد به فروش دارایی است و در صورتی که خریدار از این اختیار استفاده کند، فروشنده باید دارایی را به قیمت توافق شده بفروشد. اگر قیمت دارایی پایه در زمان سررسید بیشتر از قیمت اعمال باشد، فروشنده سود خود را به پایان می‌برد، اما اگر قیمت دارایی پایه کمتر از قیمت اعمال باشد، فروشنده ممکن است ضرر کند و باید دارایی را با سود به خریدار بفروشد.

 

  1. موقعیت خرید اختیار فروش (Long Put Option):

در این موقعیت، طرف خریدار (با پرداخت پریمیوم) اختیار فروش دارایی پایه را از فروشنده به دست می‌آورد. به عبارت دیگر، خریدار حق دارد در تاریخ سررسید به قیمت توافق شده (قیمت اعمال) دارایی را بفروشد. اگر در زمان سررسید قیمت دارایی پایه کمتر از قیمت اعمال باشد، خریدار می‌تواند از این اختیار استفاده کند و دارایی را به قیمت تعیین شده بفروشد. اما اگر قیمت دارایی پایه بیشتر از قیمت اعمال باشد، خریدار ممکن است از این اختیار صرفنظر کند و سود خود را به پایان برساند.

 

  1. موقعیت فروش اختیار فروش (Short Put Option):

در این موقعیت، طرف فروشنده (با دریافت پریمیوم) اختیار فروش دارایی پایه را به خریدار می‌دهد. به عبارت دیگر، فروشنده تعهد می‌کند که در صورت تمایل خریدار در تاریخ سررسید، دارایی را با قیمت اعمال به خریدار بفروشد. در این حالت، فروشنده متعهد به فروش دارایی است و در صورتی که خریدار از این اختیار استفاده کند، فروشنده باید دارایی را به قیمت توافق شده بفروشد. اگر قیمت دارایی پایه در زمان سررسید بیشتر از قیمت اعمال باشد، فروشنده ممکن است ضرر کند و باید دارایی را با سود به خریدار بفروشد، اما اگر قیمت دارایی پایه کمتر از قیمت اعمال باشد، فروشنده سود خود را به پایان می‌برد.

به طور خلاصه، موقعیت‌های مختلف در اختیار معامله شامل خریدار و فروشنده اختیار خرید و اختیار فروش می‌شوند. هر موقعیت متعلق به یک طرف خریدار یا فروشنده است و مخاطبان اختیار معامله را تعیین می‌کند.



محاسبه پاداش اختیار معامله

محاسبه پاداش اختیار معامله بستگی به عواملی دارد که شامل قیمت دارایی، قیمت هدف، زمان باقیمانده تا انقضا و نوسانات بازار می‌شود. در ادامه به توضیح محاسبه پاداش برای قراردادهای اختیار خرید و اختیار فروش می‌پردازیم:

 

  1. قرارداد اختیار خرید:

– با افزایش قیمت دارایی، پاداش قرارداد اختیار خرید کاهش می‌یابد.

– با افزایش نوسانات بازار، پاداش قرارداد اختیار خرید افزایش می‌یابد.

– با نزدیک شدن به زمان انقضا، پاداش قرارداد اختیار خرید کاهش می‌یابد.

– با افزایش قیمت هدف، پاداش قرارداد اختیار خرید کاهش می‌یابد.

 

  1. قرارداد اختیار فروش:

– با افزایش قیمت دارایی، پاداش قرارداد اختیار فروش افزایش می‌یابد.

– با افزایش نوسانات بازار، پاداش قرارداد اختیار فروش افزایش می‌یابد.

– با نزدیک شدن به زمان انقضا، پاداش قرارداد اختیار فروش کاهش می‌یابد.

– با افزایش قیمت هدف، پاداش قرارداد اختیار فروش کاهش می‌یابد.

 

در هر دو نوع قرارداد، قیمت دارایی و نوسانات بازار تاثیر مستقیم بر پاداش دارند، اما تاثیر قیمت هدف و زمان باقیمانده تا انقضا بر عکس است. لذا، برای محاسبه دقیق پاداش اختیار معامله، نیاز به استفاده از فرمول‌ها و مدل‌های محاسباتی پیچیده‌تری است که بر اساس تحلیل‌های مالی و اقتصادی انجام می‌شود.

تفاوت‌های بین قراردادهای اختیار معامله اروپایی و آمریکایی در چیست؟

تفاوت اصلی بین این دو نوع قرارداد در سبک اعمال اختیار است.

 

  1. قراردادهای اختیار معامله اروپایی (European Options):

   – در قراردادهای اختیار معامله اروپایی، حق انتخاب (اعمال اختیار) فقط در زمان سررسید امکان‌پذیر است. به عبارت دیگر، خریدار اختیار معامله اروپایی قبل از تاریخ سررسید نمی‌تواند از حق انتخاب خود استفاده کند.

   – این نوع قراردادها به طور معمول در بازارهای مالی اروپا استفاده می‌شوند.

   – مزیت این نوع قراردادها در این است که به دلیل محدودیت اعمال اختیار در زمان سررسید، هزینه تعیین شده برای خرید و فروش آنها نسبتاً کمتر است.

 

  1. قراردادهای اختیار معامله آمریکایی (American Options):

   – در قراردادهای اختیار معامله آمریکایی، حق انتخاب (اعمال اختیار) در سررسید و هر زمانی تا قبل از تاریخ سررسید امکان‌پذیر است.

   – این نوع قراردادها در بازارهای مالی آمریکا و بسیاری از بازارهای دیگر استفاده می‌شوند.

   – مزیت این نوع قراردادها در این است که خریداران می‌توانند در هر زمانی که تمایل دارند از حق انتخاب خود استفاده کنند، به این معنی که در صورتی که شرایط بازار تغییر کنند و قیمت دارایی پایه افزایش یا کاهش یابد، خریداران می‌توانند زودتر از سررسید اختیار خود استفاده کنند و سود بیشتری را به دست آورند.

در مورد بازار سرمایه ایران، تمام قراردادهای اختیار معامله سهام در این بازار از نوع اروپایی هستند، به این معنی که حق انتخاب فقط در زمان سررسید قابل اعمال است.

هیچ نظری برای این محصول وجود ندارد.

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قیمت :

رایگان!

امتیاز
0 از 0 رأی
بدون امتیاز 0 رای
رایگان!
1.61k بازدید 0 دیدگاه

دوره تخصصی پیشنهادی

قیمت: 9,600,000 تومان

ورود / ثبت نام

لطفا جهت ورود به حساب کاربری یا ثبت نام
شماره تماس خود را وارد نمایید